VandaagindeMuziek.nl

BUDDY HOLLY DAGBOEK 1959

Terug in New York gaat Buddy Holly thuis verder met het opnemen van covers en enkele nieuwe liedjes die hij heeft geschreven. Tussen 1 en 19 januari 1959 zijn dat Wait Till The Sun Shines Nellie, Slippin' & Slidin', Drown In My Own Tears, Dearest, Love Is Strange, Smokey Joe's Café en het instrumetale Leave My Woman Alone. Al deze opnamen worden in 1962 en 1968 bewerkt door The Fireballs.

Een gesproken promotiespot voor de Winter Dace Party Tour van dertien seconden is het allerlaatste dat Buddy Holly op de band heeft vastgelegd:
"Hi, this is Buddy Holly. The Crickets and I are really happy to be coming your way on the Winter Dance Party. We certainly hope to see all our old friends and to be making some new ones too. Also, I hope you like my latest Coral release "Heartbeat". See you soon".

Op 5 januari 1959 wordt op Coral 62074 It Doesn’t Matter Anymore met op de B-kant Raining In My Heart uitgebracht. Deze twee liedjes zijn op 21 oktober 1958 in New York met een orkest onder leiding van Dick Jacobs opgenomen. Nadat Buddy Holly op 3 februari 1959 bij een vliegtuigongeluk om het leven is gekomen, maakt It Doesn’t Matter Anymore op 23 februari 1959 zijn entree in de Amerikaanse hitparade. Hij bereikt de dertiende plaats. Raining In My Heart debuteert op 30 maart 1959 in de Billboard Hot 100. Dit liedje blijft op nummer 88 steken. 

Op 23 januari 1959 start de G.A.C. Winter Show Tour. Er zijn optredens van Buddy Holly & The New Crickets (bestaande uit bassist Waylon Jennings, gitarist Tommy Allsup en drummer Carl Bunch), Ritchie Valens, Frankie Sardo, J.P. Richardson (alias The Big Bopper) en Dion & The Belmonts. Zij trekken in onverwarmde toerbussen kris-kras door drie Amerikaanse staten – Wisconsin, Minnesota en Iowa. Overal liggen dikke pakken sneeuw.
Hier de tourdata:
23 januari - Milwaukee, Wisconsin - George Devine's Ballroom
24 januari - Kenosha, Wisconsin - Eagles Ballroom
25 januari - Mankato, Minnesota - Kato Ballroom
 26 januari - Eau Claire, Wisconsin - Fournier's Ballroom
27 januari - Montevideo, Minnesota - Fiesta Ballroom
28 januari - St. Paul, Minnesota - Promenade Ballroom
29 januari - Davenport, Iowa - Capitol Theater
30 januari - Fort Dodge, Iowa - Laramar Ballroom
31 januari - Duluth, Minnesota - Duluth Armory
1 februari - Green Bay, Wisconsin - Riverside Ballroom
2 februari - Clear Lake, Iowa - Surf Ballroom

Volgens de overlevering is de achttienjarige Robert Zimmerman op 31 januari 1959 één van de toeschouwers tijdens het optreden van de artiesten van de G.A.C. Winter Show Tour in Duluth in Minnesota. Robert Zimmerman wordt later beroemd als Bob Dylan. Het is de laatste avond dat de zeventienjarige drummer Carl Bunch (foto) met Buddy Holly op het podium staat. De volgende dag wordt de drummer van The New Crickets in het Grand View Hospital in Ironwood in Minnesota opgenomen met een bevroren voet en uitputtingsverschijnselen. De G.A.C. Winter Show Tour is hem teveel geworden. Op 1 en 2 februari 1959 is Ritchie Valens drummer bij The New Crickets.

De G.A.C. Winter Show Tour verzorgt op 2 februari 1959 een optreden in de Surf Ballroom in Clear Lake in Iowa. Na het optreden besluiten Buddy Holly, Ritchie Valens, The Big Bopper en Waylon Jennings in de vroege ochtend van 3 februari 1959 om niet met de koude toerbus naar hun volgende bestemming in Moorhead in Minnesota te gaan. Zij huren een vliegtuigje bij de Dwyer Flying Service dat hen naar het vliegveld in Fargo in North Dakota zal brengen. Er is plaats voor slechts drie personen. De vier besluiten om de laatste plaats te tossen. Waylon Jennings is de verliezer. De Beechcraft Bonanza, bestuurd door de 21-jarige piloot Roger Peterson, komt vijf minuten na de start om één uur ’s nachts in een zware sneeuwstorm terecht en verongelukt in een maïsveld in de buurt van Mason City in Iowa. Niemand overleeft de ramp.

Volgens Don McLean zou American Pie de naam zijn van het verongelukte vliegtuig. De Beechcraft Bonanza, model 35, blijkt alleen een serienummer te hebben, te weten D-1019. ’s Avonds zingt Waylon Jennings (foto) de liedjes van Buddy Holly tijdens het optreden van The New Crickets in The Armory in Moorhead in Minnesota. De zestienjarige Bobby Vee neemt met zijn groep The Shadows op deze derde februari 1959 de opengevallen plaatsen van The Big Bopper en Ritchie Valens in.

Frankie Avalon, Fabian en Jimmy Clanton zijn vanaf 4 februari 1959 de nieuwe sterren van de G.A.C. Winter Show Tour . The New Crickets maken de tournee af met Ronnie Smith als zanger. De G.A.C. Winter Show Tour trekt nog tot 15 februari 1959 door Amerika. Hier de tourdata:
3 februari - Moorhead, Minnesota- The Armory
4 februari - Sioux City, Iowa
5 februari - Des Moines, Iowa - Val Air Ballroom
6 februari - Cedar Rapids, Iowa - Danceland Ballroom
7 februari - Spring Valley, Illinois- Les Buzz Ballroom
8 februari - Chicago, Illinois - Aragon Ballroom
9 februari - Waterloo, Iowa - Hippodrome Auditorium
10 februari - Dubuque, Iowa - Melody Hill
11 februari - Louisville, Kentucy - Memorial Auditorium
12 februari - Canton, Ohio - Memorial Auditorium
13 februari - Youngstown, Ohio - Stanbaugh Auditorium
14 februari - Peoria, Illinois - The Armory
15 februari - Springfield, Illinois - Illinois State Armory

In de Gold Star Studios in Los Angeles neemt Eddie Cochran op 5 februari 1959 Three Stars op. Het liedje is geschreven door Tommy Dee ter nagedachtenis aan Buddy Holly, Ritchie Valens en The Big Bopper. Deze versie van Eddie Cochran wordt geen hit. Three Stars in de uitvoering van Tommy Dee komt op 30 maart 1959 de Billboard Hot 100 binnen. De single bereikt de elfde plaats. Three Stars wordt ook opgenomen door Ruby Wright. Haar versie staat in de week van 4 mei 1959 slechts één week genoteerd op 99.

Roger Peterson (foto) wordt op 6 februari 1959 begraven op het kerkhof van het Buena Vista Memorial Park in Storm Lake in Iowa. Een dag eerder dag wordt voor Jiles Perry Richardson, oftewel The Big Bopper, een dienst gehouden in een uitvaartcentrum in Beaumont in Texas. Hier wordt hij later begraven. Colonel Tom Parker en Elvis Presley hebben gele rozen gestuurd. Roger Peterson is 21 jaar geworden. The Big Bopper is op 28-jarige leeftijd overleden. Op het moment van zijn dood is zijn vrouw Adrian in verwachting van hun tweede kind. Jay Perry Richardson wordt 84 dagen na de dood van zijn vader geboren.

Onder grote belangstelling wordt op 7 februari 1959 Buddy Holly begraven in Lubbock. De uitvaartdienst is in de Tabernacle Baptist Church. Jerry Allison, Joe Mauldin, Niki Sullivan en Sonny Curtis van The Crickets, Bob Montgomery en Phil Everly dragen de kist met het stoffelijk overschot van de  omgekomen zanger naar zijn laatste rustplaats.

Na een uitvaartdienst in de Noble Chapel Funeral Home in de San Fernando Valley wordt op 7 februari 1959 Ritchie Valens begraven op het San Fernando Mission Cemetery. Zijn kist wordt vervoerd in een koperkleurige lijkwagen. Ritchie Valens is 17 jaar geworden.

Op Coral Q 72360 wordt op 13 februari 1959 It Doesn’t Matter Anymore/Raining In My Heart uitgebracht. It Doesn’t Matter Anymore van Buddy Holly komt op 27 februari 1959 de Engelse hitparade binnen. Deze compositie van Paul Anka staat vanaf 24 april 1959 drie weken op de eerste plaats.

Op Coral Records 57279 wordt op 28 februari 1959 de LP The Buddy Holly Story uitgebracht. Het is de eerste in een, tot de dag van vandaag voortdurende reeks verzamel-albums die er Buddy Holly postuum worden uitgebracht. Deze LP komt op 27 april 1959 de Billboard-albumlijst binnen. The Buddy Holly Story bereikt de elfde plaats. In Engeland wordt deze LP op Coral LVA 9105 uitgebracht. The Buddy Holly Story komt op 2 mei 1959 binnen in de Engelse albumlijst. De LP haalt de tweede plaats. Door dit succes wordt in oktober 1960 The Buddy Holly Story Volume 2 uitgebracht in Engeland. Deze LP blijft op zeven steken.

That’s My Little Suzie van Ritchie Valens komt op 6 april 1959 de Billboard Hot 100 binnen. De single (Del-Fi 4114) komt op 27 april 1959 niet hoger dan 55.

The Crickets, bestaande uit zanger Henry Earl Sinks, drummer Jerry Allison, gitarist/zanger Sonny Curtis en bassist Joe Mauldin, komen met een cover van Buddy Holly’s Love’s Made A Fool Of You op 24 april 1959 op de 26ste plaats van de Engelse hitparade binnen. Op de B-kant staat Someone Someone. 

Eén week later is de single (Coral Q 72365) uit de lijst verdwenen. Op 8 mei 1959 komt de single opnieuw binnen, dit keer op de dertigste plaats. Ook nu blijft de single niet langer dan één week in de lijst genoteerd. The Crickets hebben Someone Someone op 21 november 1958 en Love’s Made A Fool Of You op 16 december 1958 in de NorVaJak Studio in Clovis in New Mexico opgenomen.

The Crickets zijn van 18 mei t/m 2 juni 1959 in de Bell Sound Studio in New York voor plaatopnamen. Op 18 mei 1959 worden I Fought The Law en Sweet Love opgenomen. Time Will Tell, When You Ask About Love en Young Foster worden op 20 mei 1959 op de band vastgelegd. Op 27 mei 1959 worden Deborah en Why Did You Leave opgenomen. Just This Once, Baby Let’s Play House en Ting-A-Ling zijn de drie laatste liedjes die op 2 juni 1959 in de Bell Sound Studio in New York worden opgenomen. De opname-sessies worden geproduceerd door Jack Hansen.

Midnight Shift met op de B-kant Rock Around With Ollie Vee ligt vanaf 5 juni 1959 op Brunswick 05800 in de Engelse platenwinkels.Midnight Shift komt op 31 juli 1959 de Engelse hitparade binnen. De single bereikt de 26ste plaats. Midnight Shift staat drie weken in de lijst.

In Nashville nemen The Everly Brothers op 7 juli 1959 (‘Til) I Kissed You op. In deze compositie van Don Everly zorgen The Crickets voor de begeleiding. De single (Cadence 1369) komt op 17 augustus 1959 de Billboard Hot 100 binnen. (‘Til) I Kissed You bereikt de vierde plaats.

Little Girl is de laatste van vijf hits van Ritchie Valens in de Amerikaanse hitparade. De single (Del-Fi 4117) komt op 13 juli 1959 de Billboard Hot 100 binnen. Little Girl staat twee weken in de lijst en komt niet hoger dan 92.

Peggy Sue Got Married en Crying Waiting Hoping, twee van de demo’s die Buddy Holly tussen 3 en 17 december 1958 thuis in New York heeft opgenomen, worden in juni 1959 door Jack Hansen van Decca bewerkt. In de Verenigde Staten de liedjes op 20 juli 1959 op Coral 62134 uitgebracht. De single wordt geen hit. Op 28 augustus 1959 worden Peggy Sue Got Married en Crying Waiting Hoping op Coral Q 72376 in Groot-Brittannië uitgebracht. Peggy Sue Got Married komt op 11 september 1959 de Engelse hitparade binnen. De single bereikt de dertiende plaats.

De re-release van Midnight Shift van Buddy Holly komt op 31 juli 1959 de Engelse hitparade binnen. De single staat drie weken genoteerd. Midnight Shift komt niet hoger dan 26.

Op 12 oktober 1959 komt Running Bear van Johnny Preston de Billboard Hot 100 binnen. Vanaf 18 januari 1960 staat de single drie weken op de eerste plaats. Johnny Preston is op 18 augustus 1939 geboren in Port Arthur in Texas. In 1958 wordt hij tijdens een optreden ontdekt door J.P. Richardson alias The Big Bopper. Hij is de componist van Running Bear. 

Johnny Preston heeft het liedje net vóór diens dood opgenomen. The Big Bopper en Bill Hall zijn verantwoordelijk voor het Oom-Pah-Pah-koortje. In ons land verschijnt in 1960 een Nederlandse vertaling van André Meurs. Running Bear wordt als Grote Beer door Het Cocktail Trio de hitparade ingezongen.

The Crickets zijn van 4 t/m 12 november 1959 in de Decca Studio in Los Angeles in Californië om vijf liedjes op te nemen. Op 4 november 1959 worden Great Balls Of Fire, Rockin’ Pneumonia And The Boogie Woogie Flu en Smooth Guy op de band vastgelegd. After It’s Over en So You’re In Love worden op 12 november 1959 opgenomen. Tijdens deze opname-sessies worden The Crickets ondersteund door pianist Dudley A. Brooks en de achtergrondzangers Alan Davies en Bill Lee. Het zijn de laatste opnamen waaraan Henry Earl Sinks als zanger van The Crickets meewerkt.

Bronnen: The Buddy Holly Center, Lubbock; The Buddy Holly Story geschreven door John Tobler; British Hit Singles van David Roberts; British Hit Albums van Paul Gambaccini, Tim en Jonathan Rice; Billboard Top Pop Singles & Albums van Joel Whitburn; Hitdossier en Albumdossier van Johan van Slooten; www.peterkoelewijn.nl; diverse internetsites en archief Ton van Draanen.

© 2020, Ton van Draanen. Retour hoofdpagina: www.vandaagindemuziek.nl