ERIC CLAPTON DAGBOEK JAREN 60

1963

The Roosters is de eerste groep van Eric Clapton. The Roosters bestaan uit gitarist Eric Clapton (links), pianist Ben Palmer, zanger Terry Brennam, drummer Robin Mason en bassist Tom McGuinness. De groep bestaat van maart tot oktober 1963.

Op 2 augustus 1963 stapt Eric Clapton uit The Roosters. Hij wordt gitarist bij Casey Jones & The Engineers op. Leider is de Liverpoolse zanger Brian Cassar.

Eric Clapton wordt op 4 oktober 1963 gevraagd om Anthony ‘Top’ Topham op te volgen als gitarist bij The Yardbirds. De groep bestaat verder uit zanger Keith Relf (22 maart 1943 - 15 mei 1976) bassist Paul Samwell Smith (8 mei 1943) en drummer Jim McCarty (26 juli 1943). Met producers Giorgio Gomelsky en Mike Vernon nemen The Yardbirds eind 1963 in de R.G. Jones Studio in het Engelse graafschap Surrey enkele blues-klassiekers op zoals Boom Boom van John Lee Hooker en Baby What’s Wrong van Jimmy Reed.

1964

I Wish You Would en A Certain Girl zijn twee liedjes die in maart en april 1964 in de Olympic Studios in Londen worden opgenomen. De sessie wordt geproduceerd door Giorgio Gomelsky. Beide nummers worden in juli 1964 op Columbia DB7838 als eerste single van The Yardbirds worden uitgebracht. I Wish You Would is een compositie van Billy Boy Arnold. A Certain Girl is geschreven door Naomi Neville. De single is geen succes.

De tweede single van The Yardbirds wordt in augustus 1964 in de Olympic Studios in Londen opgenomen. Good Morning Little School Girl komt op 12 november 1964 de Engelse hitparade binnen. Op de B-kant staat Ain’t Got You. Dit nummer is in september 19864 op de band vastgelegd. De single, uitgebracht op Columbia DB 7391, komt niet verder dan 44. Good Moring Little School Girl staat vier weken in de lijst.

Op verzoek van producer Giorgio Gomelsky nemen The Yardbirds in december 1964 het commerciële For Your Love in de IBC Studios in Londen op. Het liedje is geschreven door Graham Gouldman. Naast The Yardbirds speelt Brian Auger op de harpsichord en Denny Piercey op bongo’s. De B-kant Got To Hurry wordt in de Olympic Studios in Londen op de band vastgelegd.

1965

The Yardbirds geven op 1 januari 1965 twee shows in de Hammersmith Odeon in Londen. Eén om kwart over zes en één om kwart voor negen

‘s avonds.

Op 13 maart 1965 besluit Eric Clapton uit The Yardbirds te stappen, net nu de groep For Your Love en de B-kant Got To Hurry hebben opgenomen. De gitarist vindt dat The Yardbirds teveel de popkant op gaan, terwijl hij blues-muziek wil spelen. Daarom stapt hij over naar John Mayall & The Bluesbreakers. For Your Love (Columbia DB 7499) komt op 18 maart 1965 de Engelse hitparade binnen. De single bereikt de derde plaats. In de New Musical Express van 26 maart 1965 wordt bekendgemaakt dat Jeff Beck (rechtsonder) de opvolger is van Eric Clapton als solo-gitarist van The Yardbirds.

Sonny Boy Williamson overlijdt op 25 mei 1965 in zijn slaap aan de gevolgen van tuberculose. De blues-zanger begint zijn carrière in de jaren dertig bij Robert Johnson. In de jaren zestig treedt hij veel op met Britse groepen als The Animals en The Yardbirds. Eric Clapton heeft zijn bewondering voor Sonny Boy Williamson nooit onder stoelen of banken gestoken. Hij is 65 jaar geworden. In 1967 worden opnamen van Sonny Boy Williamson met The Yardbirds uitgebracht op de LP Yardbirds With Sonny Boy Williamson op Fontana TL5277.

Samen met John Mayall neemt Eric Clapton eind 1965 in de Wessex Studio in Londen de single Lonely Years/Bernard Jenkins op. De plaat wordt in augustus 1966, zonder succes, uitgebracht. Lonely Years en het instrumentale Bernard Jenkins zijn geproduceerd door Mike Vernon.

1966

In de lente van 1966 maken John Mayall & The Bluesbreakers in de Wessex Studio in Londen opnamen voor een album die in juli 1966 wordt uitgebracht. De groep bestaat uit zanger/toetsenist John Mayall, bassist John McVie, drummer Hughie Flint en gitarist Eric Clapton. John McVie stapt in april 1966 uit John Mayall & The Bluesbreakers. Hij wordt opgevolgd door Jack Bruce, bassist van Manfred Mann.

Het supertrio Cream wordt op 11 juni 1966 opgericht door gitarist Eric Clapton, drummer Ginger Baker van The Graham Bond Organisation en bassist Jack Bruce. Robert Stigwood is de manager van het trio. Hun debuutsingle Wrapping Paper nemen zij in de zomer van 1966 in de Chalkfarm Studio in Londen op. Wrapping Paper is een compositie van Jack Bruce en Pete Brown.

Tijdens een optreden in de Marquee Club in Londen van John Mayall & The Bluesbreakers speelt Eric Clapton op 16 juni 1966 de sterren van de hemel. Het is de laatste keer dat Eric Clapton en Jack Bruce met deze bluesband optreden.

Cream speelt op 29 juli 1966 in The Twisted Wheel in het Engelse Manchester. Het optreden is een opwarmertje voor hun officiële podiumdebuut op het National Jazz And Blues Festival in Windsor op 31 juli 1966.

Op 30 juli 1966 komt de LP Blues Breakers van John Mayall & Eric Clapton de Engelse albumlijst binnen. Het album (Decca LK 4804) bereikt de vierde plaats. Blues Breakers staat zeventien weken in de lijst. Op deze LP staan All Your Love, Hideaway, Little Girl,Another Man, Double Crossin' Time, What'd I Say?, Key To Love, Another Kinda Love, Hit The Highway, Leaping Christine, Dust My Blues, There's Always Work, Same Way, Supernatural, Top Of The Hill, Someday After A While en Living Alone.

Op het door Robert Stigwood opgerichte platenlabel Reaction verschijnt op 7 oktober 1966 de eerste single van Cream Wrapping Paper. Cat’s Squirrel is de B-kant. De single komt op 20 oktober 1966 de Engelse hitparade binnen. Wrapping Paper bereikt de 34ste plaats.

The Cream treedt op 11 oktober 1966 in de universiteit van Sussex op. Na een solo van twintig minuten zakt drummer Ginger Baker uitgeput in elkaar op het podium.

Fresh Cream is de titel van de debuut-LP van The Cream die op 28 oktober 1966 op Reaction 593001 in Engeland wordt uitgebracht.

Het album is in de herfst van 1966 in de Mayfair Studios in Londen opgenomen. Reaction is het platenlabel van Robert Stigwood. Fresh Cream komt op 24 december 1966 de Engelse albumlijst binnen. De LP bereikt de zesde plaats. In Amerika blijft het album op 39 steken. Op Fresh Cream staan I Feel Free, N.S.U., Sleepy Time Time, Dreaming, Sweet Wine, Spoonful, Cat's Squirrel, Four Until Late, Rollin' and Tumblin', I'm So Glad en Toad.

De single I Feel Free, uitgebracht op Reaction 591 011, komt op 15 december 1966 de Engelse hitparade binnen. De single bereikt de elfde plaats.

1967

I Feel Free en N.S.U van het album Fresh Cream worden begin 1967 in ons land op Polydor 59038 uitgebracht. De single komt op 4 februari 1967 de Top 40 binnen. I Feel Free blijft op achttien steken.

In maart 1967 is Cream voor het eerst in Amerika. Zij spelen tien dagen in de Murray The K-show in het RKO Theatre in New York. Eric Clapton, Jack Bruce en Ginger Baker spelen op geleende apparatuur van o.a. The Who en The Lovin’ Spoonful. De concert-serie is geen succes. De groep speelt voor half lege zalen.

Een promotiefilm bij I Feel Free van het Engelse trio Cream wordt op 4 maart 1967 geboycot door de Amerikaanse televisie. De reden is dat de Cream-leden Eric Clapton, Ginger Baker en Jack Bruce zich hebben verkleed als monniken in het filmpje.

In de Atlantic Studios in New York neemt Cream in april 1967 het album Disraeli Gears op. De productie is in handen van Felix Pappalardi.

Als voorloper van de tweede LP van Cream, Disraeli Gears, wordt Strange Brew in juni 1967 op Reaction 591 011 als single uitgebracht. Strange Brew komt op 8 juni 1967 de Engelse hitparade binnen. De single bereikt de zeventiende plaats. In ons land komt Strange Brew niet verder dan dertig in de Top 40.

Op zondag 25 juni 1967 werken The Beatles mee aan Our World, de allereerste wereldwijde satelliet-uitzending op televisie. Zo'n 400 miljoen mensen in 24 landen zien The Beatles in de grote studio van Abbey Road in Londen bezig aan de opnamen van All You Need Is Love. De studio is omgetoverd in een feestzaal met honderden serpentines en ballonnen in de vorm van wereldbollen. Onder de aanwezigen bevinden zich vrienden en collega’s als Brian Jones (die ook aan het slot op saxofoon speelt), Jane Asher, Patti Boyd, Mick Jagger, Eric Clapton, Donovan, Keith Moon, Marianne Faithfull, Gary Leeds van The Walker Brothers en Graham Nash van The Hollies. Dezelfde avond worden de banden van All You Need Is Love naar Amerika, Canada, Japan en Australië gevlogen zodat de single wereldwijd op 7 juli 1967 kan worden uitgebracht. Op de B-kant komt Baby You’re A Rich Man dat eigenlijk bedoeld is voor de tekenfilm Yellow Submarine. Baby You’re A Rich Man is op 11 mei 1967 in de Olympic Sound Studios in Londen opgenomen.

In juli en augustus 1967 neemt Cream in de IBC Studios in Londen vier nieuwe nummers op. Deze worden een jaar later uitgebracht op de dubbel-LP Wheels Of Fire.

Fleetwood Mac maakt zijn podiumdebuut op 12 augustus 1967 tijdens de tweede dag van het National Jazz Pop Ballads & Blues Festival in Windsor. De groep is opgericht door Peter Green, John McVie en Mick Fleetwood, drie ex-leden van John Mayall’s Bluesbreakers. Andere artiesten die tijdens dit festival optreden zijn Cream, The Small Faces, Ten Years After, Donovan, Pink Floyd. Jeff Beck, John Mayall’s Bluesbreakers, Zoot Money, Amen Corner, The Marmalade, The Move en The Crazy World Of Arthur Brown.

Met een serie optredens van 22 tot 27 augustus 1967 in de Fillmore West in Los Angeles begint Cream aan een tournee door Amerika. Iedere avond is de Fillmore West uitverkocht. Als dank voor dit succes krijgen Eric Clapton, Jack Bruce en Ginger Baker van eigenaar Bill Graham ieder een gouden horloge. Deze tournee wordt op 15 oktober 1967 afgesloten met een optreden in The Grande Ballroom in Detroit in Michigan.

In september en oktober 1967 is Cream in de Atlantic Studios in New York voor opnamen van hun album Wheels Of Fire.

In november 1967 maakt Cream een tweede korte tournee door Scandinavië.

Disraeli Gears komt op 18 november 1967 de Engelse albumlijst binnen. Op deze LP staan Strange Brew, Sunshine Of Your Love, World Of Pain, Dance The Night Away, Blue Condition, Tales Of Brave Ulysses, Swlabr, We're Going Wrong, Outside Woman Blues, Take It Back en Mother's Lament. Het album, uitgebracht op Reaction 594003, bereikt de vijfde plaats. In Amerika eindigt Disreali Gears een plaatje hoger.

1968

In januari en februari 1968 is Cream in de Atlantic Studios in New York voor opnamen die in augustus 1968 op Wheels On Fire worden uitgebracht. Ook worden er enkele optredens in Denemarken, Zweden en Noorwegen gegeven. Hier beginnen de spanningen tussen bassist Jack Bruce en drummer Ginger Baker toe te nemen.

Cream begint met een optreden in Santa Monica op 23 februari 1968 aan hun tweede Amerikaanse tournee. Op 7 maart 1968 staat het trio in de Fillmore West en op 10 maart 1968 in Winterland in San Francisco. Op 18 maart 1968 heeft het trio er al 25 optredens in Californië opzitten. De tournee gaat verder met een serie optredens in Canada.

Op 2 maart 1968 komt Sunshine Of Your Love (Polydor 59 165) de Nederlandse Top 40 binnen. De single blijft op 27 steken.

Tijdens het roken van een paar pretsigaretjes worden Eric Clapton, Jim Messina, Neil Young en Richie Furay op 20 maart 1968 in Los Angeles gearresteerd. Eric Clapton wordt al snel vrijgelaten. De anderen moeten mee naar het politiebureau voor verhoor.

In juni 1968 worden voor het album Wheels Of Fire de laatste opnamen gemaakt.

Anyone For Tennis (The Savage Seven Theme) van Cream komt op

5 juni 1968 de Engelse hitparade binnen. De single blijft op veertig steken. In ons land komt Anyone For Tennis (The Savage Seven Theme) op 8 juni 1968 de tipparade binnen. De single flopt in eerste instantie. Vanaf 13 juli 1968 staat Anyone For Tennis (The Savage Seven Theme) twee weken in de Top 40. De single komt niet hoger dan 32. Eric Clapton heeft Anyone For Tennis samen met Martin Sharp gecomponeerd voor The Savage Seven. Deze bioscoopfilm is geregisseerd door Richard Rush. Het scenario is van Michael Fisher en Rosalind Ross. Robert Walker jr. en Joanna Frank spelen de hoofdrollen. Anyone For Tennis (The Savage Seven Theme)is in februari 1968 in de Atlantic Studios in New York opgenomen. De single is geproduceerd door Felix Pappalardi. Hij speelt mellotron op Anyone For Tennis (The Savage Seven Theme).

Op 7 juli 1968 stoppen The Yardbirds ermee. Het laatste optreden is in het Engelse Luton. Zanger Keith Relf en drummer Jim McCarty beginnen de groep Together. Bassist Chris Dreja wordt fotograaf. Sologitarist Jimmy Page gaat met nieuwe band-leden verder als The New Yardbirds. Niet veel later wordt deze naam veranderd in Led Zeppelin.

Eric Clapton laat op 10 juli 1968 weten dat Cream ermee stopt. Met bassist Jack Bruce en drummer Ginger Baker heeft hij de afgelopen twee jaar veel succes gehad, maar de twee zijn –volgens hem- onhandelbaar geworden. Er wordt een afscheidstournee gehouden. Het laatste concert is op 26 november 1968 in de Royal Albert Hall in Londen.

Wheels Of Fire ligt in augustus 1968 als een dubbel-LP maar ook als een enkele LP in de platenwinkels. Het dubbel-album is aangevuld met live-opnamen die in maart 1968 in de Fillmore West in Los Angeles en Winterland in San Francisco zijn gemaakt tijdens de tweede tournee van Cream door Amerika. Zowel het dubbel-album als de enkele Lp komen onafhankelijk van elkaar op 17 augustus 1968 de Engelse albumlijst binnen. De dubbellaar van Wheels On Fire bereikt de derde plaats. De enkele LP blijft op zeven steken. In Amerika is Wheels Of Fire een maand eerder uitgekomen. De plaat staat vanaf 10 augustus 1968 vier weken op de eerste plaats van de Billboard-albumlijst. Op het studio-album van Wheels Of Fire staan White Room, Sitting On Top Of The World, Passing TheTime, As You Said, Pressed Rat And Warthog, Politician, Those Were The Days, Born Under A Bad Sign en Deserted Cities Of The Heart. Op het live-album staan Crossroads, Spoonful, Traintime en Toad.

Nadat hij door George Harrison is gevraagd om de gitaarsolo voor zijn rekening te nemen in While My Guitar Gently Weeps rijden Eric Clapton en George Harrison in de vroege ochtend van 6 september 1968 vanuit Surrey naar de Abbey Road-studio’s in Londen. In de grote studio 2 werken beide vrienden tussen zeven uur ’s morgens en twee uur ’s middags aan While My Guitar Gently Weeps. Eric Clapton speelt de sterren van de hemel op zijn Les Paul-gitaar, Paul McCartney is te horen op bas, Ringo Starr levert extra percussie en George Harrison zingt. While My Guitar Gently Weeps is één van de tracks op The White Album van The Beatles. De dubbel-LP ligt vanaf 22 november 1968 in de Europese platenwinkels. Op dit album staan dertig tracks die tussen 30 mei en 14 oktober 1968 in de Abbey Road-studio’s in Londen zijn opgenomen. Het album is in een eenvoudige witte hoes gestoken. Bijgesloten wordt een poster met een foto-collage, ontworpen door Richard Hamilton, en vier losse kleurenfoto’s van The Beatles. Die zijn in juni 1968 gemaakt door John Kelly. Drie dagen na de Europese release wordt The White Album in Amerika uitgebracht. In de eerste week worden er in de Verenigde Staten bijna twee miljoen exemplaren van The White Album verkocht. While My Guitar Gently Weeps wordt ook uitgebracht op de B-kant van de single Ob La Di Ob La Da.

In de IBC Studios in Londen worden tussen september en december 1968 de laatste plaatopnamen gemaakt door Cream. De bedoeling is dat het, net als Wheels Of Fire, een dubbelalbum wordt. Eén studio-album en één live-LP. Hiervoor wordt op 19 oktober 1968 het optreden in het Forum in Los Angeles op de band vastgelegd. Uiteindelijk wordt het album Goodbye een enkele LP met de studio-opnamen. De plaat ligt in maart 1969 in de winkel.

Op 9 oktober 1968 komt Sunshine Of Your Love de Engelse hitparade binnen. De single blijft op 25 steken.

Tijdens een concert in de Madison Square Garden in New York krijgen Eric Clapton, Ginger Baker en Jack Bruce op 2 november 1968 een platina plaat voor Wheels Of Fire. In Amerika heeft het album al twee miljoen dollar opgebracht.

In ons land komt de single White Room op 2 november 1968 de Top 40 binnen. Op de B-kant staat Those Were The Days. De single is uitgebracht op Polydor 59235. De twee tracks zijn afkomstig van het album Wheels Of Fire. White Room bereikt de vierde plaats.

The Cream geeft op 26 november 1968 een afscheidsconcert in de Royal Albert Hall in Londen. Het optreden wordt door de BBC opgenomen. Jack Bruce, Ginger Baker en Eric Clapton besluiten op het hoogtepunt van hun roem te stoppen als trio. De live-opnamen worden op 20 februari 1969 uitgebracht op het album Goodbye Cream. De groep Taste van Rory Gallagher staat in het voorprogramma. In december 1968 worden in de IBC Studios in Londen de opnamen afgerond voor het album Goodbye.

In de Internel Studio in Londen worden op 10 en 11 december 1968 opnamen gemaakt van The Rock’n’Roll Circus van The Rolling Stones. Mick Jaggers idee een eigen tv-show te maken is op 13 november 1968 wereldkundig gemaakt in de Daily Mirror. De opnamen kosten 20.000 pond. Mick Jagger hoopt dat The Rock’n’Roll Circus 250.000 pond zal opbrengen als het aan diverse tv-zenders wordt verkocht. The Rolling Stones hebben hun favoriete collega’s uitgenodigd voor een optreden in het circus, zoals John Lennon, Eric Clapton, Jethro Tull, The Who, Mitch Mitchell en Taj Mahal. Nadat Mick Jagger de rushes ziet, staat hij erop dat een gedeelte van de show wordt overgedaan. Helaas is het er nooit van gekomen. De opnamen verdwijnen tot 1996 in de kast. Op 12 oktober 1996 wordt The Rolling Stones Circus alsnog op video en CD uitgebracht. In 2004 is de tv-show ook op DVD verschenen.

1969

Enkele Engelse supersterren richten op 8 februari 1969 de groep Blind Faith op. Dit zijn Eric Clapton en Ginger Baker van Cream, Rick Grech van The Family en zanger Steve Winwood, eens zanger van The Spencer Davis Group en Traffic. Blind Faith maakt één LP en heeft een hit met een cover van het Buddy Holly-nummer Well All Right. Dit nummer is op 28 februari 1969 in de Morgan Studios in Londen opgenomen. In Nederland haalt de single de 23ste plaats in de Top 40.

Op 15 februari 1969 komt Goodbye van Cream de Billboard-albumlijst binnen. De LP (Atco 7001) bereikt de tweede plaats. Op Goodbye staan

I'm So Glad, Politician, Sitting On Top of the World, Badge, Doing That Scrapyard Thing, What a Bringdown en Anyone For Tennis. Badge is geschreven door Eric Clapton en George Harrison. De gitarist van The Beatles staat op de hoes vermeld als L’Angelo Misterioso. Goodbye is geproduceerd door Felix Pappalardi.

In Baltimore gaat op 20 februari 1969 Goodbye Cream in première. De film is opgenomen tijdens het afscheidsconcert van Eric Clapton, Jack Bruce en Ginger Baker op 26 november 1968 in de Royal Albert Hall in Londen.

In maart 1969 worden door Blind Faith, thuis bij Eric Clapton in Hurtwood Edge in het Engelse graafschap Surrey en de Morgan Studios in Londen, enkele ideeën uitgewerkt voor een album waarvan de opnamen in april 1969 zullen beginnen.

Op 15 maart 1969 komt Goodbye (Polydor 583053) op de eerste plaats van de Engelse albumlijst binnen. Het laatste album van Cream staat in totaal vier weken bovenaan. In ons land komt dezelfde dag Crossroads de tipparade binnen. De single is geen hit.

In april en mei 1969 neemt Blind Faith in de Olympic Studios in Londen een album op. De LP is geproduceerd door Jimmy Miller.

Badge van het album Goodbye komt als single op 9 april 1969 de Engelse hitparade binnen. Badge komt niet verder dan achttien. In ons land blijft Badge in de tipparade steken.

Blind Faith brengt op 22 juni 1969 haar eerste LP uit. Op het titelloze album staat o.a. de single Well All Right. Blind Faith heeft deze Buddy Holly-cover op 28 februari 1969 in de Morgan Studios in Londen opgenomen. Hij bereikt de 23ste plaats in de Nederlandse Top 40. De LP komt op 16 augustus 1969 de Billboard-albumlijst binnen. Vanaf 20 september 1969 staat de plaat twee weken aan de top. Ook in Engeland staat het album vanaf 20 september 1969 twee weken op de eerste plaats.

Blind Faith geeft op 7 juni 1969 een gratis concert in het Londense Hyde Park. 150.000 mensen, waaronder Mick Jagger en Donovan, komen op dit live-debuut af.

Op 12 juni 1969 treedt Blind Faith in Kulttuuritalo in Helsinki in Finland op. Twee dagen later staat de Britse supergroep in de Njaardhallen in de Noorse hoofdstad Oslo. Op 16 juli 1969 worden twee optreden gegeven in de Kungliga Tennishallen in de Zweedse hoofdstad Stockholm. Op 18 juli 1969 treedt Blind Faith om Gotenburg op. Op 19 juni 1969 wordt deze korte tournee door Scandinavië afgesloten in de KB-Hal in de Deense hoofdstad Kopenhagen.

Op 12 juli 1969 komt The Best Of Cream de Billboard-albumlijst binnen. De LP, uitgebracht op Atco 291, bereikt de derde plaats. In Engeland komt The Best Of Cream op 8 november 1969 de albumlijst binnen.

Hij blijft op zes steken.

In juli en augustus 1969 maakt Blind Faith een uitgebreide tournee door Noord-Amerika. Het voorprogramma wordt verzorgd door Delaney & Bonnie & Friends. Het eerste optreden op 11 juli 1969 in Newport in Rode Island wordt afgelast. Op 12 juli 1969 staat de groep voor het eerst op het podium van Madison Square Garden in New York. Deze tournee wordt op 24 augustus 1969 afgesloten in Honolulu op Hawaii. Er gaan geruchten dat Blind Faith nog op 26 augustus 1969 in Los Angeles heeft opgetreden. Zeker is dat Blind Faith stopt na deze tournee. Steve Winwood, Rick Grech en Ginger Baker gaat terug naar Engeland. Eric Clapton blijft in de Verenigde Staten. Hij sluit zich aan bij Delaney & Bonnie & Friends. Op 31 augustus 1969 treedt hij op het Texas Festival in Dallas voor het eerst met deze groep op. Delaney & Bonnie & Friends bestaat uit o.a. Delaney Bramlett, zijn vrouw Bonnie Lynn O’Tarrell, pianist Leon Russell, zangeres Rita Coolidge, gitarist Dave Mason, bassist Carl Radle en toetsenist Bobby Whitlock.

In Melody Maker verschijnt op 20 september 1969 de jaarlijkse lezersenquête. Eric Clapton wordt dit jaar tot beste gitarist gekozen. De Bob Dylan-LP Nashville Skyline vinden de lezers van Melody Maker het beste album. The Boxer van Simon & Garfunkel is de beste single van het jaar. The Beatles worden als beste groep gekozen. Janis Joplin is de beste zangeres.

In de A&M Studios in Hollywood nemen Delaney & Bonnie & Friends in december 1969 een single op. Comin’ Home is geschreven door Eric Clapton en Bonnie Bramlett. De B-kant Groupie (Superstar) is gecomponeerd door Leon Russell en Delaney Bramlett. De single, uitgebracht op Atco 6725, komt op 21 februari 1970 de Billboard Hot 100 binnen. Comin’ Home blijft op 84 steken. Groupie (Superstar) wordt door The Carpenters opgenomen als Superstar. Hun versie bereikt op 16 oktober 1971 de tweede plaats in de Billboard Hot 100.

Tijdens een optreden in Croydon in het Engelse graafschap Surrey worden eind 1969 opnamen gemaakt voor een live-LP van Delaney & Bonnie & Friends. Deze wordt in maart 1970 uitgebracht als Delaney & Bonnie & Friends On Tour With Eric Clapton.

Retour hoofdpagina Eric Clapton Dagboek

Bronnen: diverse internetsites; archief Ton van Draanen; British Hit Singles van David Roberts; British Hit Albums van Paul Gambaccini, Tim en Jonathan Rice; Billboard Top Pop Singles & Albums van Joel Whitburn; Hitdossier en Albumdossier van Johan van Slooten.

© 2008, Ton van Draanen.

Retour hoofdpagina: www.vandaagindemuziek.nl