DAVID BOWIE DAGBOEK: DEZE EEUW

2000

Van 16 tot 25 juni 2000 maakt David Bowie een wel erg korte tournee. Deze Millennium Mini Tour bestaat uit twee optredens in New York en één op het Glastonbury Festival in Engeland.

Op 15 augustus 2000 wordt het eerste kind van David en Iman Bowie geboren. In een officiële verklaring laat David Bowie weten dat hij bij de geboorte van Alexandria Zahra Jones aanwezig is geweest en dat hij persoonlijk de navelstreng heeft doorgeknipt.

Op 26 september 2000 verschijnt de driedubbel CD-Box Bowie At The Beeb – The Best Of The BBC Sessions. Op de eerste twee CD’s staan opnamen die David Bowie tussen 1968 en 1972 voor BBC Radio heeft gemaakt. Op de derde CD staat een live-registratie van een optreden dat David Bowie op 27 juni 2002 in het BBC Theatre in Londen heeft gedaan. Op de eerste CD staan In The Heat Of The Morning, London Bye Ta Ta, Karma Man, Silly Boy Blue, Let Me Sleep Beside, Janine, Amsterdam, God Knows I'm Good, The Width Of A Circle, Unwashed And Somewhat Slightly Dazed, Cygnet Committee, Memory Of A Free Festival, Wild Eyed Boy From Freecloud, Bombers, Looking For A Friend, Almost Grown, Kooks, It Ain't Easy. Op de tweede CD staan The Supermen, Eight Line Poem, Hang On To Yourself , Ziggy Stardust, Queen Bitch, Waiting For The Man, Five Years, White Light/White Heat, Moonage Daydream, Hang On To Yourself, Suffragette City, Ziggy Stardust, Starman, Space Oddity, Changes, Oh! You Pretty Things, Andy Warhol, Lady Stardust en Rock 'N' Roll Suicide. Op de live-CD staan Wild Is The Wind, Ashes To Ashes, Seven, This Is Not America, Absolute Beginners, Always Crashing In The Same Car, Survive, Little Wonder, The Man Who Sold The World, Fame, Stay, Hallo Spaceboy, Cracked Actor, I'm Afraid Of Americans en Let's Dance. De CD-box komt op 7 oktober 2000 binnen in de Nederlandse Album Top 100. Bowie At The Beeb – The Best Of The BBC Sessions komt niet hoger dan 56. In Engeland is dit album goed voor een zevende plaats.

David Bowie wordt op 28 november 2000 “gekroond” tot muzikant der muzikanten. Dit is de uitkomst van een enquête onder honderden popmuzikanten, uitgevoerd door het Engelse muziekblad New Musical Express. Er is gevraagd naar de artiest met “de grootste muzikale invloed”. David Bowie eindigt in deze enquête vóór The Beatles en Radiohead.

2002

Tijdens een vakantie in Florida krijgt David Bowie in januari 2002 hevige pijn in zijn borst. Hij denkt dat hij last heeft van zijn hart. Uit onderzoek in het ziekenhuis blijkt dat een uit de hand gelopen griep de oorzaak is van de pijn.

Met een optreden in de Royal Festival Hall in Londen begint David Bowie op 29 juni 2002 aan The Searching For Jackolopes Tour. Hij wordt begeleid door de gitaristen Earl Slick, Gerry Leonard en Mark Plati, bassiste/zangeres Gail Ann Dorsey, toetsenisten Mike Garson en Catherine Russel en drummer Sterling Campbell. Nederland wordt tijdens deze tournee overgeslagen. Wel staat David Bowie op 2 juli 2002 in het Belgische Oostende. Op 23 oktober 2002 wordt The Searching For Jackolopes Tour afgesloten met een optreden in Boston.

Op het Old Trafford-cricketterrein bij het Engelse Manchester begint op 10 juli 2002 het vier dagen durende Move Festival. Er zijn optredens van o.a. David Bowie, Suede, Divine Comedy, Green Day, No Doubt, Paul Weller, Ian Brown, Joe Strummer, New Order, The Doves en Shed 7. David Bowie treedt op 10 juli 2002 op.

2003

Het concert van David Bowie op 8 september 2003 in Londen wordt per satelliet rechtstreeks doorgestraald naar bioscopen in de hele wereld. De show wordt digitaal weergegeven op widescreen-schermen en in surround sound. "Dit toont weer eens aan hoe grensverleggend David Bowie nog altijd is", aldus zijn woordvoerder. Het live-optreden duurt anderhalf uur. David Bowie zingt nummers van zijn nieuwe album Reality. Een interactief element vormt het onderdeel waarin fans in de bioscopen David Bowie vragen kunnen stellen en verzoeknummers kunnen aanvragen. Tienduizenden fans verzamelen zich voor dit speciale optreden in filmzalen van Rio de Janeiro in Brazilië tot Tokio in Japan en van Warschau in Polen tot Sydney in Australië. Fans in Noord- en Zuid-Amerika zien het concert een week later, op 15 september 2003.

Aan de vooravond van de Reality-tournee verschijnt op 16 september 2003 het gelijknamige album. Op Reality staan New Killer Star, Pablo Picasso, Never Get Old, The Loneliest Guy, Looking For Water, She'll Drive The Big Car, Days, Fall Dog Bombs The MoonTry Some Buy Some, Reality en Bring Me The Disco King. Op de bonus-CD staan Fly (Reality out-take), Rebel Rebel (nieuwe versie) en Queen Of All The Tarts Overture (Reality out-take). Deze CD komt op 23 sptember 2003 binnen in de Britse albumlijst. Reality bereikt de derde plaats.

Op 7 oktober 2003 is in de Deense hoofdstad Kopenhagen het eerste concert van de Reality-tournee van David Bowie. De zanger biedt zijn fans de mogelijkheid de tournee virtueel te volgen via internet. Op ieder concertkaartje is een unieke code vermeld. Met deze code kunnen fans zich registreren op de officiële website van David Bowie. Hier krijgen zij toegang tot audio- en video-opnamen van ieder concert op deze tournee. De Reality-tournee van David Bowie doet zeventien landen aan en duurt bijna zeven maanden. Alle concerten hebben een voortdurend wisselende setlist. Naast tracks van zijn nieuwe CD Reality zingt David Bowie hits als Rebel Rebel, Under Pressure, Changes en Let's Dance. Op woensdag 15 oktober 2003 is David Bowie in Nederland voor een optreden in Ahoy' .

Het concert van David Bowie op 11 november 2003 in Toulouse in Frankrijk gaat niet door. Hij last heeft van een strottenhoofdontsteking. Een dag eerder krijgt David Bowie problemen met zijn stem tijdens een concert in de Zuid-Franse stad Nice. Bij het zingen van Ziggy Stardust raakt hij zijn stem kwijt. Hij verlaat, zonder nadere toelichting, het toneel. Op 14 november 2003 treedt David Bowie op in Marseille.

Wegens ziekte moet David Bowie op 6 december 2003 enkele optredens op zijn Reality-tournee door Noord-Amerika afzeggen. Op 13 december 2003 staat hij in het Canadese Montreal weer op de planken. Deze tournee duurt tot 20 december 2003. De afgelaste optredens worden in maart, april en mei 2004 ingehaald.

Op 16 december 2003 wordt er in het Hard Rock Café in Los Angeles een benefietconcert voor de weduwe van Tony Thompson gehouden. De 48-jarige drummer van Chic is op 12 november 2003 overleden aan kanker. Tony Thompson had geen ziektekostenverzekering. Aan het benefietconcert wordt meegewerkt door o.a. Slash en Matt Sorum (ex-Guns N'Roses), Nile Rodgers (componist/producer van Chic), Carmine Appice en Michael Des Barres. De artiesten worden begeleid door een huisorkest dat hits ten gehore brengt waarop Tony Thompson heeft meegespeeld. Op het repertoire staan o.m. Le Freak, Good Times, I Want Your Love, I'm Coming Out, Upside Down, Material Girl, Like A Virgin, Some Like It Hot, China Girl, Modern Love, Lost In Music en We Are Family. Een persoonlijk kunstwerk van David Bowie wordt aangeboden in een loterij, evenals een drumstel dat is gesigneerd door alle betrokken artiesten. Tony Thompson is als drummer te horen op plaatopnamen van onder anderen Chic, Sister Sledge, Madonna, David Bowie, Power Station, Duran Duran en Robert Palmer.

2004

David Bowie zegt op 7 maart 2004 klaar te zijn voor "een nieuwe experimentele fase" in zijn carrière. De 57-jarige Engelse zanger doet deze uitspraak in Japan, waar hij is voor concerten. David Bowie zegt dat hij zijn act wil "uitkleden". Hij wil zich meer concentreren op het zingen en het schrijven van songs. "Ik sta nu op het punt dat ik zo mijzelf ben dat ik weer regels overboord kan gooien. Dit is waarschijnlijk de meest eenvoudige tournee die ik ooit heb gedaan. Er zit eigenlijk helemaal niets theatraals in", aldus David Bowie. Hij zit middenin zijn eerste wereldtournee in zeven jaar. De tournee is vernoemd naar Reality, zijn meest recente album. De CD is uitgebracht in september 2003. David Bowie vindt het "moeilijker dan ooit" om zijn muziek gedraaid te krijgen op de radio. Dit is volgens hem te wijten aan zijn leeftijd. David Bowie schept er genoegen in dat het leven eenvoudiger is, hoe ouder hij wordt. "Toen ik een veertiger was, was ik bang om oud te worden. Nu ik tegen de zestig loop, leer ik het ouder worden te omarmen", aldus David Bowie.

David Bowie, Brian Wilson (van The Beach Boys) en Chris Martin (van Coldplay) behoren tot de artiesten die met bijzondere opnamen te horen zijn op de soundtrack bij Mayor Of The Sunset Strip die op 18 maart 2004 wordt uitgebracht. Deze documentaire behandelt de carrière van Rodney Bingenheimer, een spraakmakende discjockey uit Los Angeles. Platen van naderhand succesrijke artiesten en groepen zijn meermalen voor het eerst gedraaid in de show van Rodney Bingenheimer op KROQ-FM. Mayor Of The Sunset Strip is geregisseerd door George Hickenlooper. De film gaat op 26 maart 2004 draaien in heel Amerika. Rodney On The Roq van Brian Wilson is het openingsnummer van het soundtrack-album. Een niet eerder vrijgegeven versie van All The Madmen uit 1971 is de bijdrage van David Bowie. De titel van de track van Chris Martin, de zanger van Coldplay, is Yellow. Ook op de soundtrack van Mayor Of The Sunset Strip staan o.a. My Back Pages van The Byrds, I Wanna Be Sedated van The Ramones, Get It On van T. Rex, School's Out van Alice Cooper, London van The Smiths en Malibu van Hole. De bijdrage van Rodney Bingenheimer zelf is What Kind Of Music Is This?.

In het kader van zijn Reality-wereldtournee treedt David Bowie op 11 juni 2004 op in de Amsterdam ArenA. Het concert is niet uitverkocht. In het voorprogramma staan The Leah Wood Band en de Nederlandse zangeres Anouk. David Bowie zingt naast liedjes van zijn album Reality klassiekers als Rebel Rebel, Under Pressure, Heroes en Golden Years. Dit concert van David Bowie zou eigenlijk plaatsvinden in het kader van het Arrow Rock Festival in Lichtenvoorde op 11 juni 2004, maar is verplaatst naar de Amsterdam ArenA. Het Arrow Rock Festival gaat gewoon door. Op 13 juni 2004 is Yes de afsluiter van dit drie dagen durende rock-festival.

Op 14 juni 2004 verschijnt een speciale jubileum-editie van Diamond Dogs, het album van David Bowie uit 1974. Voor Diamond Dogs heeft David Bowie zich indertijd laten inspireren door '1984', het boek van George Orwell. Hij heeft de plaat opgenomen zonder The Spiders From Mars, zijn toenmalige band. Dertig jaar na dato bevat de luxe-heruitgave een extra cd met demo's en zeldzame opnamen. 1984/Dodo, de laatste plaatopname van The Spiders From Mars, is de openings-track op deze cd. Zeldzame opnamen van David Bowie zijn onder meer de Amerikaanse single-versie van zijn hit Rebel Rebel, een solo-uitvoering van Dodo (aanvankelijk bedoeld als duet met Lulu), een cover van Growin' Up van Bruce Springsteen met Ron Wood op gitaar en het niet eerder op CD verschenen Alternative Candidate. Op de extra CD staat ook de nieuwe versie van Rebel Rebel, die David Bowie heeft opgenomen voor de soundtrack bij de bioscoopfilm Charlie's Angels - Full Throttle uit 2003.

David Bowie wordt tijdens een optreden op 18 juni 2004 in de Noorse hoofdstad Oslo bekogeld met een lolly. De zanger, met de twee verschillende kleur ogen, raakt hierdoor er bijna één kwijt. De lolly raakt zijn oog. Hierdoor moet het concert enkele ogenblikken stilleggen voor een blessurebehandeling.

David Bowie staat op 23 juni 2004 in Praag, de hoofdstad van Tsjechië, voor een halfvolle zaal. Het Tsjechische voetbalelftal speelt die avond in Lissabon tegen Duitsland in het kader van het Europees kampioenschap voetbal. Tsjechië wint met 2-1. Zodoende is Duitsland uitgeschakeld. David Bowie heeft al langer last van ontstoken zenuwen in één van zijn gewrichten. Na een uur neemt de zanger een korte pauze. Hierna zingt hij nog twee liedjes, maar hij staakt het optreden omdat verder spelen “te pijnlijk” zou worden. Met welgemeende excuses worden zijn fans naar huis gestuurd. De concerten in Wenen op 29 en 30 juni 2004 in Wenen en Salzburg worden afgelast.

Door gezondheidsproblemen ziet David Bowie af van elf Europese festivaloptredens. Hij zal niet verschijnen op Roskilde in Denemarken en op Rock Werchter in België. Op Roskilde wordt David Bowie op 2 juli 2004 vervangen door Slipknot. Ook festivals in Frankrijk, Ierland, Spanje en Zwitserland worden getroffen door de afwezigheid van David Bowie.

Op 8 juli 2004 meldt de krant Hamburger Morgenpost dat David Bowie eind juni 2004 met spoed is opgenomen in het St. Georg-ziekenhuis in Hamburg waar hij een hartoperatie ondergaat. Aanvankelijk denken de artsen aan een beknelde zenuw. Na onderzoek wordt duidelijk dat hij last heeft van een acuut verstopt hartvat. David Bowie herstelt in zijn huis in New York. Hij hoopt in augustus 2004 weer aan het werk te gaan.

David Bowie is in 2004 de best verdienende live-artiest. Hij heeft in de eerste zes maanden van het jaar 36,5 miljoen euro verdiend.

2005

David Bowie ontkent op 5 februari 2005 dat hij deze zomer op een aantal Europese muziekfestivals optreedt. Dat staat vermeld op zijn officiële website. Het laatste live-optreden van de 58-jarige zanger dateert van juni vorig jaar. Toen heeft hij zijn Reality Tour moeten onderbreken in verband met een hartoperatie aan een dichtgeslibde ader.

Universal Music brengt 7 februari 2005 een DVD uit met een vroege promotiefilm uit 1969 van David Bowie. Love You Till Tuesday, is speciaal gemaakt voor televisie, maar is nooit uitgezonden. In de film is ook een uitvoering van Space Oddity te zien.

David Bowie is bij lezers van het Britse blad Mojo minder populair dan Siouxsie Sioux, zangeres van de Britse punkband Siouxsie & The Banshees. Zij neemt op 16 juni 2005 in Londen uit handen van U2-gitarist The Edge de Mojo Icon Award in ontvangt. Dit is een prijs voor muzikanten die hebben bijgedragen aan de muziekcultuur. Het publiek bepaalt hierbij de winnaar. Siouxsie Sioux laat naast David Bowie artiesten als John Lydon (alias Johnny Rotten) en Marc Bolan achter zich. Volgens Mojo-hoofdredacteur Phil Alexander heeft de onderscheiding niet geleid tot grote vreugde bij de zangeres. "Ze vindt het verschrikkelijk als een icoon gezien te worden, want volgens haar zijn iconen meestal dood." Toch is de prijs naar Siouxsie Sioux gegaan, volgens Alexander omdat zij “punk een vrouwelijk gezicht heeft gegeven”.

Begeleid door Arcada Fire treedt David Bowie op 8 september 2005 op tijdens Fashion Rock in Radio City Music Hall dat ter gelegenheid van de opening van de New-Yorkse Fashion Week wordt gehouden. Verder zijn er optredens van Duran Duran, Alicia Keys, Billy Idol en Joss Stone.

Een week later (op 15 september 2005) verrast David Bowie vriend en vijand door tijdens een concert van Arcada Fire in het New-Yorkse Central Park het podium te beklimmen. “Ik vind het fantastisch om met Arcadia Fire op te treden”, is zijn commentaar.

2006

Tijdens de uitreiking van de Grammy Awards op 8 februari 2006 in Los Angeles wordt David Bowie onderscheiden voor zijn verdiensten in de muziekindustrie.

David Bowie heeft het even helemaal gehad met de muziekindustrie en gaat een jaar pauze nemen. Dit vertelt de zanger in mei 2006 aan de krant New York Metro. "Ik ben deze industrie al een tijdje zat. Ik neem een jaar vrij. Ik maak geen tournees en neem voorlopig geen albums op. Ik kan mijzelf prima vermaken in mijn vrije tijd. "Ik ga elke ochtend een stukje wandelen en kijk een hele zooi films. Laatst heb ik drie films Woody Allen op een rij gezien, aldus David Bowie. Daarnaast heeft hij nog een project op de planning staan. Hij gaat een rol spelen in The Prestige, de nieuwe film van regisseur Christopher Nolan.

David Bowie heeft tijdens een concert van David Gilmour in Londen op 29 mei 2006 een gastoptreden verzorgd. Hij speelt mee tijdens de Pink Floyd-klassiekers Arnold Layne en Comfortably Numb. Het publiek trakteert David Bowie op een staande ovatie. Ook David Crosby en Graham Nash verzorgen een verrassingsoptreden. Zij zingen On An Island, de titelsong van het laatste solo-album van David Gilmour, en Shine On You Crazy Diamond. Ook Robert Wyatt maakt zijn opwachting. Hij speelt cornet tijdens de uitvoering van Then I Close My Eyes.

Retour hoofdpagina David Bowie Dagboek

OP DE TEKST VAN DEZE WEBSITE RUST COPYRIGHT. ZONDER VOORAFGAANDE TOESTEMMING VAN DE WEBMASTER, PER EMAIL TE BEREIKEN OP TON.VANDRAANEN@QUICKNET.NL, IS HET OVERNEMEN VAN TEKSTEN EN GEGEVENS

NIET TOEGESTAAN.

© Ton van Draanen, 2006. Retour hoofdpagina: www.vandaagindemuziek.nl